Bu eser, günümüzde konu üzerine yapılmış araştırmalardan birçok yönü ile özgünlük arz etmektedir. Bu özgünlüğün en önemli yanı araştırmanın Azerbaycan’da Sovyetlerin işgal döneminde iken Türklük bilim ve kimlik araştırmalarına uyguladığı baskıdan dolayı 30 yıl boyunca gizli kalmasındandır.

Nitekim Prof. Dr. Mirali Seyidov, o yıllarda Türk mitolojisinde ve Türk halk inancında börü/kurt motifi ile yapılan ilk çalışmalardan birini kaleme alırken bunu büyük bir gizlilik içerinde yapmak zorundaydı. Dönem itibariyle incelendiğinde görülmektedir ki bu çalışma, Azerbaycan’da Türk milletinin kimlik inşasının temelini teşkil etmesi açısından da oldukça değerlidir.

1963 yılında “Boz Kurt” adıyla yazılmış eser 1990’da yazarın oğlu Elçin Seyidov’a verilmiştir. Tarihçi Oder Alizade, Prof. Dr. Mirali Seyidov’un kaleme aldığı bu el yazmasına ulaşarak Türkiye Türkçesine aktardı. Araştırmacıların çalışmalarında kaynak olarak yararlanabilecekleri bu yapıtı yeniden gün yüzüne çıkaran yazarımızı Türkolojiye katkısından dolayı kutlarız.

Bu vesileyle merhum Seyidov’u saygı ile anarken araştırmacıların çalışmalarına derinlik sağlaması dileklerimizi sunuyoruz.

Resim ve heykel sanatında perspektif ve görme en önemli konulardan biridir. Leonardo da Vinci şüphesiz ki döneminin yegâne ressamlarından biriydi ve bilimsel kişiliğinin sanatında çok büyük etkileri bulunmaktaydı.

Leonardo, başlangıçta gözün algıladığı şeyin dünyanın hakiki görüntüsü olduğuna inanmaktaydı. Optik alanındaki incelemelerini devam ettirdikçe bu kanısının doğru olmayacağını fark etmişti. Leonardo, insan gözünün vücuttaki en önemli organ olduğunu düşünüyordu. “Camera obscura”, Leonardo’nun birlikte çalıştığı en ilginç optik icatlardan biriydi. Bunlardan birini kullanan ilk kişi o değildi ancak bir “camera obscura”nın çalışma şekli ile insan gözünün işleyişi arasındaki benzerliği ilk fark eden kişiydi. Büyük sanatçı Leonardo da Vinci’nin, “karanlık oda”da küçük bir deliğin dış dünyadaki yansımasını aksettirmesi, gerçek fotoğrafçılık tarihindeki önemli başlangıcı sayılmaktadır.

Rönesans öncesinden optik ve ışık çalışmalarıyla bugünkü sinema mantığının ana temellerinin ilk adımı aslında İbn el-Heysem ile atılmış olabilir ancak “Bana balık verme, tutmayı öğret!” mantığını ele aldığımızda şüphesiz ki Leonardo da Vinci’nin “camera obscura”sı ve bunun ilerlemesindeki katkısı dünya sineması ve fotoğrafçılığı için paha biçilemez sayılabilir çünkü üç evrede sinema ve fotoğrafçılığı ele alırsak (keşfetme, geliştirme, üretme) Rönesans dönemi çalışmalarını, keşfetme evresi olarak kabul edebiliriz.