Üzülürüm insanlara, cehennemin içinde yaşayıp kurtulmaya çalışırlar öte dünyadaki cehennemden. En sonunda geldiği gibi hiçliğe gidecek bedenim, bu mu hayata tutunmanın yolu? Zevk, haz ve sonu gelen yenilikler, ruhun bedene esir olması durumudur. Öte dünyalarda dolaşmaya ne lüzum var henüz kendi dünyamızın bile derdini anlayamamışken. İnsan idrak edebilir mi Tanrı’yı henüz kendini dahi edememişken?