Hatırdan çıkmamalı ki: Ölüm yaşa başa bakmaz. Ecel gelince ihtiyarı genci ayırt etmez. İnsan: “Daha dur bakalım öyle şeyler bana ne kadar uzak.” Derken hiç ummadığı bir sırada ölüm adamın yakasına bitiverir. O vakit insanın ayakları suya erer ama iş işten geçer. O zaman dövünmek, pişman olmak faide vermez.

İyisi mi insan şimdiden aklını başına almalı! Bu dünyaya ne için geldiğini bilip de ona göre davranmalı ve iyice bilmeli ki: bu fırsat her vakit ele geçmez; aba vakti aba alan, yaba vakti yaba alanda hiçbir zaman aldanmaz…